Μποσκό, Ανρί (1888-1976)

Προς τα τέλη του 19ου αιώνα ο λογοτεχνικός κόσμος θα υποδεχθεί την εμφάνιση ενός συγγραφέα, που μέσω των έργων του θα εκθειάσει το στοιχείο της φύσης και τη δύναμή της.

Ο Φερνάν Ανρί Μποσκό, γνωστός ως Ανρί Μποσκό, γεννιέται στις 16 Νοεμβρίου 1888 στην πόλη Αβινιόν και κατάγεται από μία οικογένεια με ιταλικές ρίζες, συγκεκριμένα από τη Γένοβα. Ο πατέρας του είναι κόπτης λίθου, κατασκευαστής εγχόρδων οργάνων και τραγουδιστής όπερας. Η μητέρα του δεν έχει καλλιτεχνικό ταμπεραμέντο όπως ο σύζυγός της, αλλά ασχολείται κυρίως με τον τομέα της εκπαίδευσης. Μαθαίνει στο γιο της να γράφει, να διαβάζει και από την ηλικία των δέκα ετών ο Ανρί παρακολουθεί μαθήματα στο σχολείο Ορτολάν.

Το 1909 παίρνει το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο Γκρενόμπλ, αφού ολοκληρώνει τις σπουδές του στις αρχαίες γλώσσες και φιλολογίες Ελληνικών και Λατινικών. Έπειτα, λαμβάνει μέρος επιτυχώς σε δημόσιο διαγωνισμό, ώστε να διδάσκει τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και τον πολιτισμό της Ιταλίας σε γαλλικά ιδρύματα της Δευτεροβάθμιας και Ανωτάτης Εκπαίδευσης. Επιπλέον, ασχολείται με την αποκρυπτογράφηση αρχαίων επιγραφών και συμμετέχει στην αναπαλαίωση του Πύργου Ντε Λουρμαράν, που λαμβάνει χώρα κατά τη χρονική περίοδο 1921 – 1925.

Το 1924 βρίσκεται στη Νάπολη και γράφει το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Πιέρ Λαμπεντούζ» στο οποίο περιγράφει τη γεννέθλια πόλη του. Παράλληλα μελετά αρχεία για την πόλη Πομπηία, που χάθηκε στην έκρηξη του Βεζούβιου και αρχίζει να αναζητά την τοποθεσία της.

Το 1930 αποτελεί σημαντική χρονιά για εκείνον, αφού παντρεύεται με την Ζερζουάζ Μαρί Μαντελέν Ρόντ και γράφει επίσης το δεύτερο βιβλίο του «Άν Κυλότ», που θα δημοσιευθεί το 1937. Αυτό θα είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς «Υακίνθη» και έπειτα θα ακολουθήσουν : «Υακίνθη» (1940), «Ο κήπος της Υακίνθης» (1945), «Ο σύντροφός μου στα όνειρα» (1967).

Εγκαταλείπει την Ιταλία και από το 1931 μέχρι το 1955 θα διαμένει στο Μαρόκο, όπου θα διδάσκει στο Λύκειο Γκουρώ. Το 1945 θα εκδόσει το μυθιστόρημα «Λε Μας Τεοτίμ» χάρη στο οποίο θα αποκτήσει το Βραβείο Ρενωντό. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό βραβείο, που δημιουργήθηκε από μία ομάδα δέκα δημοσιογράφων και κριτικών λογοτεχνίας το 1926. Την ίδια χρονιά εκδίδει, επίσης, το μυθιστόρημα με τον τίτλο «Το παιδί και το ποτάμι», που πρόκειται να προκαλέσει το θαυμασμό και την συγκίνηση αναγνωστών σε διάφορες χώρες. Με αυτό το βιβλίο ο Ανρί Μποσκό θα παρουσιάσει τα μυστήρια και την ομορφιά της φύσης μέσα από τα παιδικά μάτια του Πασκαλέ.

Η συγγραφική του δραστηριότητα θα είναι συνεχής μέχρι το 1980, με το χαρκατηριστικό ότι κάποιες χρονιές θα παρουσιάζει στο κοινό του τρία βιβλία, όπως γίνεται το 1945, το 1950 και το 1956. Το 1953 τιμάται με το Μεγάλο Εθνικό Βραβείο Γραμμάτων και το 1968 με το Μεγάλο Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας. Το συγκεκριμένο βραβείο απονέμεται στις αρχές του Οκτώβρη για το σύνολο του έργου ενός συγγραφέα και αποτελεί την έναρξη της περιόδου των γαλλικών λογοτεχνικών βραβείων. Οι διακρίσεις δεν σταματούν, αφού τιμάται με το Βραβείο των Πρεσβών, που απονέμεται σε συγγραφέα της Γαλλικής Γλώσσας, του οποίου το βιβλίο είναι ιστορικού ή πολιτικοιστορικού περιεχομένου. Επιπλέον, κάποια στιγμή γίνεται Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής.

Τα χρόνια κυλούν και ο Ανρί Μποσκό αποσύρεται πλέον από το χώρο της διδασκαλίας. Αποφασίζει να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του στην αγροικία του στην ορεινή περιοχή Λιμπερόν, όπου το βουνό θα του δώσει τη δυνατότητα να μελετήσει περισσότερο τη φύση και να γράψει για αυτή. Θα ζήσει με τους χωρικούς, θα θαυμάσει τα άνθη, τις αμυγδαλιές και θα υμνήσει τη φυσική ομορφιά. Θα καταγράψει τις σκέψεις του, τις ιδέες του στο ημερολόγιό του και στα τετράδιά του, που θα κληρονομήσει μετά το θάνατό του ο πιστός του φίλος Κλώντ Ζιρώλ.

Ο Ανρί θα εγκαταλείψει για πάντα τη πένα του στις 4 Μαϊου 1976, όταν πλέον θα αφήσει την τελευταία του πνοή στη Νίκαια και σύμφωνα με την επιθυμία του ο ενταφιασμός του θα πραγματοποιηθεί στο Λιμπερόν. Όμως, το συγγραφικό του πνεύμα θα παραμείνει ζωντανό μέσω του συλλόγου Φιλία Ανρί Μποσκό, που είχε δημιουργήσει στη Νίκαια το 1973.

Ο Ανρί Μποσκό ήταν ο γάλλος μυθιστοριογράφος, που κατάφερε να οδηγήσει τον αναγνώστη σε έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν, που γνωρίζει μέχρι τώρα. Συγκεκριμένα τον μετέφερε στα ακίνητα νερά των ποταμών, τον σύστησε στο κελάηδημα των πουλιών, τον θάμπωσε με το άνθισμα των λουλουδιών, του θύμισε τις σταθερές της ζωής του, δηλαδή την οικογένεια και τη φιλία. Εμείς, θα μπορούσαμε να διαβάσουμε κάποιο από τα βιβλία του και να αφήσουμε τη ψυχή μας να ταξιδέψει μέσω της βάρκας του συγγραφέα προς τα μυστικά της φύσης.

Οι φράσεις που παρουσιάζονται είναι από το βιβλίο:

«Το παιδί και το ποτάμι»

Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.