Ωντού, Μαργκερίτ (1863-1937)

Στις αρχές του 19ου αιώνα εμφανίζεται στη Γαλλική Λογοτεχνία μια γυναικεία φιγούρα που πρόκειται να εντυπωσιάσει το κοινό με τα έργα της, παρ’όλο που δε θα είναι πολλά. Ονομάζεται Μαργκερίτ Ωντού και το συγγραφικό της ταλέντο θα γίνει ευρέως γνωστό κοντά στην ηλικία των 60 ετών.

Η Μαργκερίτ Ωντού γεννιέται στις 7 Ιουλίου 1863 στην περιοχή Σανκουάν, που βρίσκεται στο κέντρο της Γαλλίας και διασχίζεται από τον ποταμό Σέρ. Η παιδική της ηλικία είναι πολύ δύσκολη, δεδομένου ότι όταν είναι τριών ετών χάνει τη μητέρα της και εγκαταλείπεται από τον πατέρα της. Μένει λοιπόν με τη μεγαλύτερή της αδερφή τη Μαντελέν αλλά όντας και οι δύο ανήλικες, την κηδεμονία τους αναλαμβάνει κάποια θεία. Τα δύο κορίτσια, όμως, από το οικογενειακό σπίτι θα καταλήξουν σε ορφανοτροφείο και η Μαργκερίτ Ωντού δεν έχει την ευκαιρία να αναδείξει την κλίση της προς τη λογοτεχνία. Περνάει πολύ δύσκολες στιγμές, αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και εργάζεται ως βοσκός προβάτων ή σε φάρμα.

Κάποια στιγμή αλλάζει τόπο διαμονής και έρχεται στο Παρίσι, αλλά οι δυσκολίες παραμένουν στη ζωή της. Προσπαθεί να επιβιώσει και δουλεύει ως μοδίστρα, ως εργάτρια σε χώρους κατασκευής όπλων ή στους χώρους πλυσίματος των νοσοκομείων. Το 1883 μια δύσκολη γέννα ενός παιδιού, που δε θα επιβιώσει, θα της στερήσει για πάντα τη χαρά της μητρότητας, ένα κενό το οποίο θα καλυφθεί αναλαμβάνοντας την κηδεμονία της ανιψιάς της Υβόν, που θα εγκαταλειφθεί από τη μητέρα της. Πρόκειται για μια κοπέλα, που θα περάσει δύσκολα εφηβικά χρόνια, ξεφεύγοντας από τη φροντίδα της θείας της και παρεκκλίνοντας για λίγο από την ισορροπημένη ζωή, που της είχε προσφερθεί.

Η Μαργκερίτ Ωντού προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες και τις λύπες, που έρχονται στη ζωή της μέσω της συγγραφής. Συγκεκριμένα, καταγράφει τις αναμνήσεις της με ένα τρόπο διαφορετικό, που μαρτυρά τη λογοτεχνική της σκέψη. Γνωρίζει διανοούμενες προσωπικότητες όπως τον Γάλλο ποιητή Σαρλ – Λουί και τον Γάλλο ζωγράφο Φρανσί Ζουρνταίν, που ασχολείται παράλληλα με την κατασκευή επίπλων, κεραμικών και την εσωτερική διακόσμηση οικοδομημάτων. Το μυστικό της έρχεται γρήγορα στο φως και ένα νέο συγγραφικό πνεύμα θα κάνει σύντομα την εμφάνισή του στο κόσμο της Λογοτεχνίας. Θα έχει την στήριξη του Φρανσί Ζουρνταίν, ο οποίος ακολουθεί τη ρήση «η τέχνη για όλους» και μαζί με τον Γάλλο κριτικό τέχνης, δημοσιογράφο και συγγραφέα Οκτάβ Μιρμπώ ενισχύουν το έργο νέων λογοτεχνών. Ο τελευταίος θα διαβάσει κάποιο χειρόγραφο της Μαργκερίτ Ωντού και θα εντυπωσιαστεί τόσο από τον τρόπο γραφής της, που θα τη στηρίζει συνεχώς.

Το 1910 δημοσιεύει το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Μαρί Κλαίρ» μέσω του οποίου περιγράφει τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, με αποτέλεσμα να θεωρείται βιογραφικό έργο. Η πρωταγωνίστρια ονομάζεται Μαρί Κλαίρ και στο πρώτο μέρος του βιβλίου μαθαίνουμε για το θάνατο της μητέρας της, την εγκατάλειψη από το πατέρα της και τα εννιά χρόνια που πέρασε σε ένα ορφανοτροφείο έχοντας δίπλα της την Αδερφή Μαρί – Εμέ να την προστατεύει συνεχώς. Το δεύτερο μέρος μας μεταφέρει σε μία φάρμα, εκεί που η Μαρί Κλαίρ εργάζεται. Στο τρίτο μέρος, γινόμαστε μάρτυρες της μεγάλης αγάπης, που ζει η Μαρί Κλαίρ με τον Ενρί Ντελουά αλλά και του άδοξου τέλους της σχέσης του, που θα την οδηγήσει στο μοναστήρι.

Την ίδια χρονιά η Μαργκερίτ Ωντού κερδίζει για το μυθιστόρημα «Μαρί Κλαίρ» το λογοτεχνικό Βραβείο Φέμινα και ξεπερνάει σε πωλήσεις τα 100.000 αντίτυπα. Το Βραβείο Φεμινά δημιουργήθηκε το 1904 από μία ομάδα είκοσι γυναικών, που εργάζονταν για το περιοδικό «Λα Βι Ερέζ» του εκδοτικού οίκου Ασέτ και για το περιοδικό «Φέμινα», ως απάντηση στο Βραβείο Γκονκούρ. Πιο αναλυτικά το ετήσιο λογοτεχνικό Βραβείο Γκονκούρ, που είχε ιδρυθεί το 1903, απονέμεται κάθε Νοέμβριο σε κάποιο λογοτέχνη έπειτα από απόφαση της επιτροπής, που αποτελείται αποκλειστικά από άντρες. Αντιθέτως, το ετήσιο λογοτεχνικό Βραβείο Φέμινα, που είχε πρωτονομαστεί Βραβείο Λα Βι Ερέζ, απονέμεται πάλι σε κάποιο λογοτέχνη πάντα την πρώτη Τετάρτη του Νοεμβρίου έπειτα από απόφαση της επιτροπής, που αποτελείται μόνο από γυναίκες, στην αρχή είκοσι και μετά το 1920 δώδεκα.  Ο τίτλος του συγκεκριμένου μυθιστορήματος ίσως αποτέλεσε πηγή προέλευσης του τίτλου του Γαλλικού μηνιαίου περιοδικού «Μαρί Κλαίρ», που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1937.

Το 1920 δημοσιεύει το δεύτερο μυθιστόρημά της, συνέχεια του προηγούμενου, με τίτλο «Το Ατελιέ της Μαρί Κλαιρ» και αυτή τη φορά συναντάμε την πρωταγωνίστρια να εργάζεται ως μοδίστρα σε κάποιο εργαστήρι και να έρχεται αντιμέτωπη με τις απαιτήσεις πελατών, που αρκετές φορές ήταν κακοπληρώτριες. Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα εξελίσσεται μέσω των υπολοίπων εργατριών και σκιαγραφεί την κοινωνία εκείνης της εποχής.

Η Μαργκερίτ Ωντού συνεχίζει την συγγραφική της δραστηριότητα και το 1926 παρουσιάζει το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο «Από την πόλη στο μύλο». Το περιεχόμενό του σχετίζεται με τη ζωή της Αννέτ Μπωμπουά, η οποία μετά από μία διαμάχη στο οικογενειακό της περιβάλλον, τραυματίζεται με αποτέλεσμα να έχει κινητικά προβλήματα. Οι γονείς της βρίσκονται στο στάδιο του χωρισμού και για αυτό το λόγο στέλνουν εκείνη με τα αδέρφια της σε κάποιο θείο, που έχει ένα μύλο. Η πρωταγωνίστρια στην ηλικία των είκοσι ετών σχετίζεται με το Βαλέρ, έναν άντρα βυθισμένο στον αλκοολισμό και λίγο καιρό μετά εκείνη τον εγκαταλείπει, πηγαίνοντας στο Παρίσι όπου γεννά τον καρπό του έρωτά τους, αλλά το παιδί δεν επιβιώνει. Εκεί βρίσκει τους γονείς της και μετά τη λήξη του πολέμου, συναντά πάλι τον Βαλέρ και έχει ως σκοπό να του ξαναδώσει μια ευκαιρία.

Λίγο καιρό μετά ολοκληρώνει ένα έργο εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα με τίτλο «Η Αρραβωνιασμένη». Πρόκειται για μια συλλογή παραμυθιών, που θα εκδοθεί το 1932 από τον εκδοτικό οίκο Φλαμμαριόν.

Μετά από μερικά χρόνια ολοκληρώνει το μυθιστόρημα με τίτλο «Ντους Λουμιέ» (Απαλό Φως) και περιγράφει τη ζωή της Εγκλαντίν Λουμιέ της οποίας το παρατσούκλι είναι Ντους. Πρόκειται για μια κοπέλα, που περνάει συνεχώς δυσκολίες και έρχεται αντιμέτωπη με την εγκατάλειψη. Αρχικά η μητέρα της πεθαίνει, έπειτα ο πατέρας της αυτοκτονεί και στο τέλος ο παππούς της, ο πατέρας της μητέρας της δεν τη θέλει, αντιθέτως νιώθει έντονο μίσος για εκείνη. Η κοπέλα προσπαθεί να αντιμετωπίσει τη στάση του παππού της και έχει ως στήριξη το γείτονα της Νοέλ. Τα χρόνια περνούν και η φιλία των δύο νέων εξελίσσεται σε ένα μεγάλο έρωτα, που όμως δε θα διαρκέσει, αφού η οικογένεια του Νοέλ θα χωρίσει το ζευγάρι. Η Εγκαλντίν Λουμιέ πληγωμένη από το χωρισμό πηγαίνει στο Παρίσι αλλά πάλι δεν καταφέρνει να ξεχάσει το Νοέλ. Ωστόσο, γνωρίζει το Ζακ ο οποίος είναι δυστυχισμένος, αφού έχει χάσει τη γυναίκα του και δε μπορεί να το ξεπεράσει. Η Εγκλαντίν και ο Ζακ γίνονται φίλοι, δεδομένου ότι και οι δύο υποφέρουν από την αγάπη και εκείνος φεύγει για τον πόλεμο. Όταν επιστρέφει, η Εγκλαντίν μένει πάλι μόνη, αφού εκείνος είχε χάσει τα λογικά του.

Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα εκδόθηκε το 1937 αλλά αλλά μετά το θάνατο της Μαργκερίτ Ωντού, της οποίας η ζωή έλαβε τέλος στις 31 Ιανουαρίου την ίδια χρονιά στη περιοχή Σαν – Ραφαέλ. Παρά το μικρό συγγραφικό της έργο, πρόκειται για μια προσωπικότητα, που έθιξε σημαντικά θέματα μέσω των βιβλίων της, προερχόμενα από την προσωπική της ζωή ή από την κοινωνία. Επομένως, ανέπτυξε θέματα όπως η εγκατάλειψη, ο θάνατος, η εργασία, η αγάπη που αφορούσαν τους ανθρώπους της εποχής της αλλά που ταυτόχρονα πλαισιώνουν κάθε πραγματικότητα.

Το γαλλικό κράτος τίμησε την προσφορά της Μαργκερίτ Ωντού στο λογοτεχνικό κόσμο. Έτσι, το 1997 δημιουργήθηκε το γαλλικό λογοτεχνικό βραβείο με το όνομα Μαργκερίτ Ωντού και απονέμεται σε λογοτέχνες, που έχουν παρόμοια ύφος συγγραφής με το δικό της. Επιπλέον, το 2008 το όνομά της δόθηκε σε μια καινούργια βιβλιοθήκη, που χτίστηκε στο Παρίσι.

Η Μαργκερίτ Ωντού έγραφε με γνώμονα τις προσωπικές της αναμνήσεις και κατάφερε μέσω του έργου της να μιλήσει στις καρδιές των ανθρώπων, αγγίζοντας λεπτά κοινωνικά θέματα. Εμείς, θα μπορούσαμε διαβάζοντας τα μυθιστορήματά της να ξεπεράσουμε τις όποιες δυσάρεστες αναμνήσεις μας και να βρούμε τον τρόπο να διδάξουμε τους άλλους, όπως έκανε εκείνη.

Οι φράσεις που παρουσιάζονται είναι από το έργο :

  • «Μαρί Κλαιρ»
Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.