Μακαρόν

,

Μακαρόν… το γλυκό που μας εντυπωσιάζει με το χρώμα του, μας κερδίζει με τη γεύση του και μας θυμίζει, κάθε φορά που το βλέπουμε σε μια βιτρίνα ζαχαροπλαστείου, το Παρίσι! Ποιά είναι, όμως, η ιστορία του ή για να το θέσουμε διαφορετικά ποια είναι η καταγωγή του;

Μπορούμε να απαντήσουμε με βεβαιότητα ότι το μακαρόν δεν είναι δημιουργία της ελληνικής ζαχαροπλαστικής παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια δεσπόζει σε πολλά ζαχαροπλαστεία είτε της γειτονιάς μας είτε μεγάλων αλυσίδων. Καθώς περνάει ο καιρός, συναντάμε αρκετούς ανθρώπους που έχουν δοκιμάσει έστω μια φορά αυτό το μικρό και συχνά πολύχρωμο γλυκό χωρίς καν να έχουν επισκεφθεί τη Πόλη του Φωτός ή κάποια άλλη γαλλική πόλη! Κάποτε, ακούγαμε τους πολυταξιδεμένους να αναφέρονται στην εκλεπτυσμένη γεύση του, στην απαλή του υφή και στο εκθαμβωτικό του χρώμα.

Ενώ οι συνθήκες ζωής αλλάζουν και αρκετοί επιλέγουμε να υιοθετήσουμε διαφορετικές διατροφικές συνήθειες, αυτό που δεν αλλάζει είναι η Ιστορία. Συγκεκριμένα, αν κάνουμε μια μικρή έρευνα σχετικά με τα μακαρόν, θα μπορέσουμε να πληροφορηθούμε για τη καταγωγή τους και παράλληλα να κατανοήσουμε ότι το ελληνικό μακαρόν δεν είναι ίδιο με το γαλλικό. Αναφέρουμε τη φράση «ελληνικό μακαρόν» επειδή μέχρι σήμερα κανείς δε ξέρει ποια είναι η ακριβής συνταγή του συγκεκριμένου γλυκού! Η συνταγή του δεν είναι παρά ένα μυστικό που προέρχεται από τα βάθη των αιώνων και που αλλάζει από τόπο σε τόπο! Συνεπώς, το ελληνικό μακαρόν είναι το αποτέλεσμα μιας γαλλικής συνταγής που μάθαμε από κάποιο ζαχαροπλάστη, που τη διαβάσαμε σε κάποιο γαλλικό περιοδικό γαστρονομίας ή που παρακολουθήσαμε σε κάποιο τηλεοπτικό πρόγραμμα μαγειρικής.

Το μακαρόν, με την αρχική του μορφή, δηλαδή χωρίς χρώμα και άρωμα, εμφανίζεται στην Ευρώπη το Μεσαίωνα. Μέχρι εκείνη την εποχή, ίσως υπήρχε στη Μέση Ανατολή, δεδομένου ότι εκεί έφτιαχναν γλυκά με ζάχαρη και πάστα αμυγδάλου. Σύμφωνα με γραπτά κείμενα, το μακαρόν έφθασε πρώτα στην Ιταλία όπου εκεί άλλαξε την αρχική του μορφή και πέρασε πολύ αργότερα στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, δηλαδή μεταξύ 14ου και 17ου αιώνα. Σύμφωνα με μια ιστορία, το συγκεκριμένο γλυκό πρωτοεμφανίζεται στη γαλλική πόλη Νανσύ το 1533 όπου το έφερε η Αικατερίνη των Μεδίκων (1519-1589) από την Ιταλία. Οι κάτοικοι εντυπωσιάζονται από το συγκεκριμένο γλυκό και σύντομα χρησιμοποιείται από κάποιες θρησκευτικές κοινότητες. Πιο συγκεκριμένα, οι αδελφές Μαργκερίτ Γκεγιό και Μαρί-Ελιζαμπέτ Μορλό ανοίγουν μια μπουτίκ που φέρει το όνομα Σπίτι των Αδελφών Μακαρόν. Από εκείνη τη στιγμή, ξεκίνησε να διαδίδεται η φήμη ότι το μακαρόν προέρχεται από τη συγκεκριμένη γαλλική πόλη.

Μια άλλη γαλλική πόλη, η Αμιάν (Αμιένη), θα γίνει γνωστή για το δικό της μακαρόν που θα περιέχει μέλι, φρούτα και αμύγδαλα. Θα δημιουργηθεί για πρώτη φορά, το 16ο αιώνα, στο ζαχαροπλαστείο Τρονιέ που βρίσκεται μέχρι σήμερα στη Πλατεία του Καθεδρικού Ναού. Τα νέα θα διαδοθούν γρήγορα και η Αμιάν θα γίνει ξακουστή για το ιδαίτερο μακαρόν της.

Το 1660, ακόμα μια γαλλική πολή, με το όνομα Σαν Ζαν ντε Λου, θα αποκτήσει τεράστια φήμη για τα δικά της μακαρόν και όλοι θα μιλούν για αυτά μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του γάμου του Λουδοβίκου ΙΔ (1638-1715) με τη Μαρία Τερέζα της Ισπανίας (1638-1683), το ζαχαροπλαστείο Άνταμ προσφέρει στους νεόνυμφους και στους αυλικούς τα δικά του μακαρόν. Το συγκεκριμένο κατάστημα υπάρχει ακόμα και σήμερα καθώς η παρασκευή των μακαρόν αποτελεί οικογενειακή παράδοση. Βέβαια, κανείς δεν ξέρει τη μυστική συνταγή εκτός από τα μέλη της οικογένειας.

Πολλά χρόνια μετά, το 1880, τα μακαρόν κάνουν τη πρώτη τους εμφάνιση στη Πόλη του Φωτός. Συγκεκριμένα, εμφανίζονται στη πόλη Μπελβίλ, που τη γνωρίσαμε στο έργο «Η ζωή μπροστά σου» του Ρομέν Γκαρί. Ο συγγραφέας μας παρουσιάζει τις δύσκολες συνθήκες ζωής του Μόμο που μένει σε αυτή τη πόλη μαζί με τη Μαντάμ Ρόζα και μερικές φορές μας περιγράφει διάφορες συνοικίες αλλά δε μας αναφέρει ποτέ τη λατινική συνοικία. Επιπλέον, μας πληροφορεί ότι κάποια στιγμή ο Μόμο μπαίνει σε ένα σαλόνι τσαγιού για κυρίες αλλά δε μας μιλάει για το σαλόνι τσαγιού Πόν. Στη συγκεκριμένη συνοικία και στο συγκεκριμένο σαλόνι εμφανίζονται τα μακαρόν και ενώ εκείνο το σαλόνι δεν υπάρχει πια, τα μακαρόν είναι ακόμα εδώ!

Στις αρχές του 20ου αιώνα και πιο συγκεκριμένα το 1907, μια άλλη γαλλική πόλη αποκτά μεγάλη φήμη για τα δικά της μακαρόν. Πρόκειται για τη πόλη Σατολάν την οποία και σήμερα επισκέπτονται εκείνοι που επιθυμούν ν’απολαύσουν αυτό το εκλεπτυσμένο γλυκό. Το μακαρόν δημιουργείται από το ζαχαροπλάστη Λουί Λε Μερ στο ζαχαροπλαστείο του και γρήγορα κερδίζει την αγάπη των επισκεπτών. Το μυστικό του ζαχαροπλάστη ήταν ότι κάθε φορά εφάρμοζε διαφορετικές συνταγές!

Τα χρόνια περνούν και το 2000 τα μακαρόν παρουσιάζονται με πολλές αλλαγές. Τα μικρά στρογγυλά γλυκά που θυμίζουν μπισκότο διατηρούν την ιδιατερότητά τους, ότι είναι, δηλαδή, σκληρά εξωτερικά και μαλακά εσωτερικά. Επιπλέον, τα βασικά τους συστατικά είναι η αμυγδαλόπαστα, η άχνη ζάχαρη, η κρυσταλλική ζάχαρη και τα ασπράδια αυγών. Όμως, τώρα πια έχουν χρώμα και άρωμα. Έτσι, εμφανίζονται τα μακαρόν με καραμέλα, με σοκολάτα, με πορτοκάλι, με φυστίκι, με βανίλια ή ακόμα και με κόκους πιπεριού. Επιπλέον, το εσωτερικό και το εξωτερικό μπορούν πλέον να έχουν διαφορετικό χρώμα και άρωμα δίνοντας στους λάτρεις τη δυνατότητα να δοκιμάσουν διπλές γεύσεις σε ένα μακαρόν όπως πράσινο λεμόνι-βασιλικός, πιπέρι-πορτοκάλι, ροδάκινο-τριαντάφυλλο.

Τα μακαρόν, λοιπόν, θεωρούνται σήμερα ως μια γαλλική σπεσιαλιτέ χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η Ιταλία δεν έχει να δείξει τα δικά της. Ενώ κανείς δε μπορεί να πει ποιά είναι η αληθινή τους καταγωγή, καθένας μπορεί να πει, αφού τα δοκιμάσει, ότι ποτέ δεν είναι ίδια!

Πηγή φωτογραφιών:

Πηγές πληροφοριών:

Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.