Ζο, Aσίλ (1826-1901)

Το όνομά του θα μπει στο κύκλο της Ζωγραφικής και θα συνδεθεί με μία διαφορετική τεχνική η οποία θα αναδεικνύει την ομορφιά των χρωματιστών πινελιών σε ένα σκούρο φόντο. Η ζωή του θα είναι γεμάτη ταξίδια με προορισμούς την Ισπανία και τη Γαλλία, σε μια προσπάθεια να αποδώσει τις σκέψεις του και τα συναισθήματα στους πίνακές του!

Ο Ζαν-Μπαπτίστ Ασίλ Ζο, διαφορετικά Ασίλ Ζο, είναι βασκικής καταγωγής και γεννιέται στη γαλλική πόλη Σαν-Εσπρί στις 30 Ιουλίου 1826. Στην ηλικία των 14 ετών έρχεται αντιμέτωπος με το θάνατο του πατέρα του, γεγονός που θα τον στιγματίσει και παράλληλα θα τον οδηγήσει στο μαγικό κόσμο της ζωγραφικής. Ο Ζαν-Μπαπτίστ παρακολουθεί μαθήματα σχεδίου στην Ακαδημία της Μπαγιόν και γρήγορα κερδίζει τις εντυπώσεις των καθηγητών.

Μετά το τέλος των μαθημάτων του, εγκαταλείπει τη γενέτειρά του για να εγκατασταθεί στο Μπορντό όπου εργάζεται σε ένα στούντιο το οποίο ασχολείται με τη διακόσμηση θεάτρων. Μετά από λίγο καιρό, θα αλλάξει πάλι τόπο διαμονής και θα βρεθεί στο Παρίσι. Το 1846, γίνεται μαθητής του Γάλλου ακαδημαϊκού ζωγράφου, Τόμα Κουτύρ (1815-1879), ο οποίος είναι γνωστός για τις προσωπογραφίες και τους ιστορικούς πίνακες. Φοιτά στη σχολή του για δύο χρόνια και μαθαίνει τη τεχνική του, που θα χρησιμοποιήσει αργότερα στα έργα του.

Το 1852 εκθέτει το πρώτο του πίνακα με το όνομα «Έμποροι σκλάβων (Marchands d’esclaves)» στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής που ιδρύθηκε το 1648 υπό τη βασιλεία της Άννας της Αυστρίας (1601-1666). Ο καλλιτεχνικός κόσμος εντυπωσιάζεται από τη θεματολογία του πίνακα και ο Ασίλ Ζο αποφασίζει να φύγει για την Ισπανία. Σκοπός του είναι να δημιουργήσει εκεί νέα θέματα σε μορφή σχεδίου, τα οποία θα απεικονίσει αργότερα στους πίνακές του.

Καθώς τα χρόνια περνούν, η φήμη του ζωγράφου εξαπλώνεται και όλοι μιλούν για τον καλλιτέχνη που δημιουργεί πίνακες με σκηνές από την Ισπανία και ιστορικά γεγονότα. Ο Ασίλ Ζο παρουσιάζει νέους πίνακες όπως «Όικογένεια μποέμηδων σε ταξίδι (Famille de bohémiens en voyage)» και «Πανδοχείο Σαν-Ραφαέλ (Posada San Rafael)» το 1861, «Έμπορος φρούτων στη Σεβίλλη (Marchand de fruits à Seville)» το 1864, «Δικαστήριο των Μαυριτανών Βασιλιάδων στην Αλχάμπρα της Γρανάδας (Tribunal des Rois Mores à l’Alhambra de Grenade)» χαρή στον οποίο θα κερδίσει το χρυσό μετάλλιο κατά τη διάρκεια της Έκθεσης Ζωγραφικής και Γλυπτικής του 1868 στο Παρίσι.

Ο Ασίλ Ζο αποφασίζει να εμπλουτίσει τη θεματολογία των πινάκων του και στρέφεται προς τον Οριενταλισμό, το καλλιτεχνικό κίνημα που ανθεί κυρίως το 19ο αιώνα και δείχνει την επιρροή του δυτικού τρόπου ζωής από την Ανατολή παρουσιάζοντας παράλληλα μια εικόνα εξωτικής ομορφιάς. Χαρακτηριστικός είναι ο πίνακας του «Το Όνειρο ενός πιστού (Le Rêve d’un croyant)» τον οποίο παρουσιάζει στην Έκθεση Ζωγραφικής και Γλυπτικής του 1870 στο Παρίσι.

Το 1870, όμως, το Παρίσι πολιορκείται κατά τη διάρκεια του γαλλοπρωσσικού πολέμου (1870-1871) και ο ζωγράφος εγκαταλείπει την πόλη. Επιστρέφει στη Μπαγιόν και ανοίγει το δικό του στούντιο. Παράλληλα, γίνεται διευθυντής της Σχολής Σχεδίου της πόλης του. Δύο χρόνια μετά γεννιέται ο γιος του Ενρί-Ασίλ Ζο (1873-1933), που θα γίνει επίσης ζωγράφος. Το 1889 αναλαμβάνει καθήκοντα διευθυντή στη Σχολή καλών Τεχνών της Μπορντό ενώ δεν σταματά τη ζωγραφική του και συνεχίζει να εντυπωσιάζει με τη θεματολογία του, που περιλαμβάνει πλέον την παρουσίαση γυναικών από την Αφρική του Βορρά. Επιπλέον, οι πίνακες του θα μαρτυρούν τον ακριβή τρόπο με τον οποίο ζωγραφίζει και την ισορροπία των χρωμάτων που επιλέγει.

Θα συνεχίσει το έργο του μέχρι το τέλος της ζωής του αφού θα εγκαταλείψει οριστικά την παλέτα του, αφήνοντας τη τελευταία του στο Παρίσι το 1901. Οι πίνακες του έχουν εκτεθεί σε διάφορα μουσεία όπως στο Μουσείο Ορσέ στο Παρίσι, στο Μουσείο Καλών Τεχνών στη Λιβούρν ή στο Μουσείο Λεόν-Μπονά στη Μπαγιόν.

Ο Ασίλ Ζο κατάφερε να πει αυτό που πίστευε, να εκφράσει αυτό που σκεφτόταν μέσω της ποικιλίας των χρωμάτων που ήξερε να χρησιμοποιεί. Εμείς, θα μπορούσαμε να δούμε τους πίνακες του και να ανακαλύψουμε αυτό που εκπροσωπούν τα χρώματα για εμάς!

Οι πίνακες, που παρουσιάζονται, είναι:

  • «Όικογένεια μποέμηδων σε ταξίδι (Famille de bohémiens en voyage)»
  • «Πανδοχείο Σαν-Ραφαέλ (Posada San Rafael)»
  • «Το Όνειρο ενός πιστού (Le Rêve du croyant)»
Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.