Απόψεις 

Η θεατρική παράσταση των ψευτοδιανοούμενων…

Μια μοναδική θεατρική παράσταση μπροστά στα μάτια μας! Δεν χρειάζεται να πληρώσουμε εισιτήριο, δεν χρειάζεται να αγοράσουμε το πρόγραμμα, δεν χρειάζεται να ενημερωθούμε για το δραματουργό και το έργο του! Χρειάζεται απλά να τους παρακολουθήσουμε…

Κοίτα τους… χαμογελούν, αγκαλιάζονται, ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις, αναφέρουν τους τίτλους τους (νομίζω ότι ξέρεις για ποιους τίτλους μιλάω… εκείνους που έδωσε ο ένας στον άλλον)! Κοίτα τους πιο προσεκτικά… το βλέμμα τους είναι εκείνο που αποκαλύπτει το μυστικό της ψυχής τους. Αν τους ρωτήσεις τι πραγματικά επιθυμούν, ο καθένας θα σου πει: «Να ξεπεράσω τον άλλον επειδή εγώ είμαι ο καλύτερος ή η καλύτερη !».

Τα πρώτα δάκρυα κυλούν από τα μάτια σου. Δεν είναι δάκρυα λύπης αλλά δάκρυα γέλιου! Είναι απίστευτο! Τόσοι εναγκαλισμοί για να κρύψουν το εγώ τους! Περίμενε… η θεατρική παράσταση συνεχίζεται! Φεύγουν, χαμογελούν στους άλλους, βγάζουν και μα σέλφι! Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πρέπει να δείξουν αυτή τη σκηνή! Κοίτα τους ακόμα πιο προσεκτικά… Περιτριγυρίζονται από προσκεκλημένους που δεν έχουν τίτλους. Καταλαβαίνεις για ποιους τίτλους μιλάω; Πρόεδρος, αντιπρόεδρος, γραμματέας… έναν από αυτούς αγόρασε το ποσό της χορηγία που έκαναν! Θα κάνουν νέα χορηγία και θα αποκτήσουν τον επόμενο τίτλο! Περίμενε… θα δεις ποιος θα είναι ο επόμενος τίτλος τους… Οι προσκεκλημένοι χωρίς τίτλο δεν έχουν σημασία για αυτούς… είναι απλά εκεί. Αν, όμως, τους δώσουν συγχαρητήρια, αν τους κάνουν τις αναρίθμητες φιλοφρονήσεις τότε έχουν σημασία… είναι οι κόλακες, είναι εκείνοι που τους ενισχύουν το εγώ τους… έχουν κάποια χρηστικότητα!

Νέα δάκρυα κυλούν… ακόμα γελάς; Ναι, γελάω ακόμα. Περίμενε… Κοίτα πιο προσεκτικά τι γίνεται γύρω σου χωρίς να μιλάς. Χρησιμοποίησε το μυαλό σου και παρατήρησε… Θα καταλάβεις γρήγορα αν και βρίσκεσαι ακόμα στο στάδιο της αθωότητας. Υπάρχουν τρία στάδια κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του ανθρώπου σύμφωνα με τον Γουίλιαμ Μπλέικ. Το πρώτο είναι αυτό στο οποίο ανήκεις αφού δεν γνωρίζεις ακόμα την ύπαρξη του κακού. Ποιο κακό; Περίμενε… Θα καταλάβεις…

Έχουν φορέσει τα ωραία τους κοστούμια, έχουν κάνει ένα υπέροχο βάψιμο, κρατούν τα ποτήρια τους, ακολουθούν τους ρυθμούς μιας απαλής μουσικής και περιμένουν. Ναι, νιώθουν πιο δυνατοί τώρα! Οι προσκεκλημένοι τους είπαν αυτό που περίμεναν να ακούσουν… είναι οι καλύτεροι, γράφουν τέλεια επειδή είναι τέλειοι και επειδή τα ξέρουν όλα! Εμείς, όμως, δεν τους λέμε τίποτα. Δεν έχουμε τίτλους, δεν είμαστε οι καλύτεροι, δεν γράφουμε τέλεια κατά εκείνους επειδή δεν είμαστε τέλειοι και επειδή δεν τα ξέρουμε όλα! Ξέρουμε, όμως, ότι δεν φοράμε μάσκες και ότι ο Λορέντζο του Αλφρέ ντε Μυσσέ δεν θα έρθει για να αποκαλύψει το αληθινό μας προσωπείο. Εμείς ξέρουμε ότι έχουμε ξεκινήσει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μας επειδή το επιλέξαμε, επειδή ακούσαμε τη φωνή της καρδιάς μας, επειδή ακούσαμε ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν ίδια δικαιώματα και ίδιες ευκαιρίες. Δεν υπάρχει μονοπώλιο σύμφωνα με εμάς, δεν υπάρχει ανταγωνισμός… Τι υπάρχει; Υπάρχει ελευθερία, αδελφοσύνη και ισότητα! Πιστεύουμε σε αυτές τις τρεις αξίες, τις σεβόμαστε, τις διαδίδουμε… είναι το φως στη ζωή μας!

Συνεχίζουν να κυλούν τα δάκρυα… Ακόμα γελάς; Όχι, κλαίω, κλαίω… Δεν κλαίω για εμένα, δεν κλαίω για εσένα… Κλαίω για εκείνους… Μου λένε ότι τα θυσίασαν όλα… ότι ξέχασαν το σημείο αφετηρίας τους… ότι δε θυμούνται πια να μοιράζονται τις γνώσεις τους με τους μαθητευόμενους… ότι αγνοούν ότι έρχονται νέοι άνθρωποι που έχουν όνειρα και σχέδια για ένα καλύτερο αύριο… Μην περιμένεις άλλο… Πες μου τι βλέπεις… Τι βλέπω; Βλέπω κομψούς ανθρώπους που ξέρουν να λένε ωραία λόγια.. που ξέρουν να μιλάνε για τις γνώσεις που απέκτησαν.. που ξέρουν να σε κρίνουν… που φαίνονται διανοούμενοι… Βλέπω ανθρώπους που δεν ξέρουν να λένε αληθινά ωραία λόγια, που δεν μιλάνε για τις νέες γνώσεις τους επειδή δεν έχουν… που δεν ξέρουν να κρίνουν τους εαυτούς τους… που είναι ψευτοδιανοούμενοι.

Τα δάκρυά σου δεν κυλούν… Γιατί; Δεν κλαις πια; Σταματώ να κλαίω και περιμένω να κλάψουν εκείνοι… Κάποια μέρα θα θυμηθούν την ταυτότητά τους, θα αναλογιστούν την κριτική που άσκησαν χωρίς να σε κοιτούν στα μάτια καθώς ήταν κρυμμένοι στην σκιά του εγώ τους… θα καταλάβουν ότι δεν ανήκουν στην αθωότητα και ότι έσπειραν το κακό με ψέματα και κακόβουλα σχόλια… Θα ζητήσουν να επιστρέψουν στην αθωότητα αλλά θα είναι πολύ αργά. Θα ζητήσουν συγγνώμη, θα αναγνωρίσουν το λάθος τους… Το φως της αλήθειας και η δύναμη του καλού θα αποκαλύψει την υποκρισία τους… Ποιος θα τους ακούσει;

Και εσύ τι θα κάνεις; Θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω! Θα γίνομαι καλύτερος άνθρωπος… Θα διευρύνω τους ορίζοντές μου… Θα βοηθάω την νέα γενιά… Δε θα ξεχάσω για ποιο λόγο ξεκίνησα… Θα ακολουθήσω τις συμβουλές ανθρώπων που είναι πραγματικά άνθρωποι: «Κοίτα ψηλά και προχώρα μπροστά!», «Μπορείς να κάνεις κάτι διαφορετικό, μπορείς να τα καταφέρεις!», «Αγνόησέ τους! Δεν αξίζουν!».

Περίμενε… χτυπάει το τηλέφωνο… Ποιος ήταν; Ο Συρανό ντε Μπερζεράκ… Τι θα πούμε; Όχι ευχαριστώ!

Πριν το τέλος… Άκου… Ο Μολιέρος μας μιλάει την υποκρισία των ανθρώπων, ο Σοφοκλής μας μιλάει για τους νόμους των ανθρώπων… Αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται απέναντί μας για τι μας μιλούν; Για το εγώ τους, για το εγώ τους και για το… εγώ εμπλουτισμένο με την απόλυτη σοφία τους! Είναι οι ψευτοδιανοούμενοι… Ναι, αυτός είναι ο τίτλος της παράστασης που μόλις είδαμε!

Χειροκροτήστε παρακαλώ!

Related posts

Leave a Comment

Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.